Klar – ferdig – dån!

valmue b550

Når valmuen omsider er klar til å kaste fødselshjelmen, er han allereie så fullblomstra at han straks veltar seg utover, valen og dåneferdig.

Ingen kommentarar enno.

Kommenter innlegget

Og, altså, velkomen til den ”skikkelege” heimesida mi på:

**********************************************’

Takk vere tinga

Morgonen når tinga igjen vaknar

til liv, når lågt lys skin frå

mahognien, sølvtøyet, porselenet,

brødet igjen byrjar å lukte av brød,

den blomstrete tekanna av te,

lufta av gamle menneske,

når det høyrest ei mumling i det dødsstille rommet,

Herre, signe denne dagen òg,

i all æve, amen.

Frå samlinga “Ei verd utanfor meg sjølv” av Rutger Kopland. Gjendikting frå nederlandsk ved Finn Øglend.

————————————————–

Stenduen

Et lyspust berører min skulder

i ly av en stendues hvite vinger

i lys av en marmorfugls bøyde hode

blir jeg alene med talghvite blomster

ved inngangen til en allé av graner

står min barndoms magnoliatre.

(av Astrid Hjertnenæs Andersen i diktsamlinga Pastoraler)