Spør ikkje etter mahogny
Har sitt hjørne i ei sliten blomsterkasse, - og gjer verkeleg noko stort ut av det!
Takk vere tinga
Morgonen når tinga igjen vaknar
til liv, når lågt lys skin frå
mahognien, sølvtøyet, porselenet,
brødet igjen byrjar å lukte av brød,
den blomstrete tekanna av te,
lufta av gamle menneske,
når det høyrest ei mumling i det dødsstille rommet,
Herre, signe denne dagen òg,
i all æve, amen.
Frå samlinga “Ei verd utanfor meg sjølv” av Rutger Kopland. Gjendikting frå nederlandsk ved Finn Øglend.
————————————————–
Stenduen
Et lyspust berører min skulder
i ly av en stendues hvite vinger
i lys av en marmorfugls bøyde hode
blir jeg alene med talghvite blomster
ved inngangen til en allé av graner
står min barndoms magnoliatre.
(av Astrid Hjertnenæs Andersen i diktsamlinga Pastoraler)
-
Recent
-
Links
-
Archives
- April 2008 (1)
- January 2008 (1)
- December 2007 (2)
- October 2007 (1)
- July 2007 (2)
- June 2007 (5)
- May 2007 (3)
- April 2007 (2)
- March 2007 (3)
- February 2007 (3)
- January 2007 (4)
- December 2006 (4)
-
Categories
-
RSS
Entries RSS
Comments RSS
Vakker og velduftende- i sommerens favn enn så lenge:o)
Ps: Æ har fått mæ digitalkamera!
Flotte ja, men jeg er så allergisk så jeg må holde meg unna.
Men hvor bliver Hugen av???
Ja, du kan gjerne spørje, Anja! Du som har fått kamera og deler raust av alle dei fine bilda! Eg undrast sjølv kvar eg “bliver”. Men sommar er sommar og travle tider. Dessutan har eg vore i ein “behandlingssituasjon” d.v.s. strålebehandling mot prostatakreft. Ein dagleg busstur til og frå sjukehuset i Ålesund, fem dagar i veka, 90 minutt kvar veg. Berre kjekke folk over alt, og eg veit eg er priviligert. Heile kuren er på åtte veker, har siste veka att. Alt går greitt og ser bra ut, men litt tummelumsk og sliten blir ein. I “kvardagsveka” har eg stasjonert i Volda og er berre heimom i helgene. - Etter kvart skal eg sikkert vere i farta igjen, på blogg og nett.
Oisann
Skjønte det var noe!
Dette klarer du Hugen!
Klem!
Slutt
Han er borte igjen.
God bedring!
Hvordan går det med deg,Hugen????
Takk for at du spør, Anja! - Men det går skikkeleg bra med meg. Strålebehandlinga for prostatakreft, 8 veker tidlegare i sommar, gjekk etter boka. Etterpå kom “etterdønningane” som gir seg sakte, men sikkert. Tarm og blære er enda ikkje heilt tilbake til det normale, men dette går greitt. Det heile har vore ei spesiell erfaring, lærerik og tankevekkande, har utvida livsperspektivet. Legen fryda seg da han forkynte at den avsluttande blodprøven var kjempeflott, kunne ikkje bli betre.
Har nok blitt vippa litt ut av den vanlege takta, og er blitt noko tregare. Har dessutan hatt livlege sommarbesøk og sjauar på med “gamlehuset”, - jakta på handverkarar krev sitt, veit du!
I dag hadde fjella drege kviteskjorta nesten ned i fjøra . . .
Stå deg på beste måte, kjære Anja!
Takk Hugen-
Godt at det ser ut til å ordne seg!
Ja livet krever sitt- men det er mening i det meste
Talast:::000)))
Så bra at alt gikk godt! :klem:
very interesting, but I don’t agree with you
Idetrorce