musikken er slått av
—
den mørke bordplata
eit hav av natt
du legg dine kvite hender opp
eg legg mine kvite hender opp
—
sakte skyv eg eit ord over til deg
sakte skyv du ordet tilbake
spelet er i gang
vi skyv orda fram og tilbake
over det svarte havet
til lenge etter at musikken
er slått av
—
mellom deg og meg blir ingenting sagt
—
Av Marit Kaldhol i samlinga “den einaste kjolen”
For større bilde: http://www.hugen.no/album/album23.htm
Takk vere tinga
Morgonen når tinga igjen vaknar
til liv, når lågt lys skin frå
mahognien, sølvtøyet, porselenet,
brødet igjen byrjar å lukte av brød,
den blomstrete tekanna av te,
lufta av gamle menneske,
når det høyrest ei mumling i det dødsstille rommet,
Herre, signe denne dagen òg,
i all æve, amen.
Frå samlinga “Ei verd utanfor meg sjølv” av Rutger Kopland. Gjendikting frå nederlandsk ved Finn Øglend.
————————————————–
Stenduen
Et lyspust berører min skulder
i ly av en stendues hvite vinger
i lys av en marmorfugls bøyde hode
blir jeg alene med talghvite blomster
ved inngangen til en allé av graner
står min barndoms magnoliatre.
(av Astrid Hjertnenæs Andersen i diktsamlinga Pastoraler)
